K. Ben Noah

Pesah Bayramı, sadece tarihi bir olayın anılması değil, aynı zamanda bireysel ve kolektif ruhsal bir uyanıştır. Yahudilerin Mısır’daki kölelikten Tanrı’nın eliyle kurtarılması, her nesil için özgürlük, yenilenme ve içsel dönüşümün sembolüdür. Mısır (İbranice "Mitzrayim") kelimesi, "sıkışıklık" ya da "dar yer" anlamına gelir. Bu da yalnızca fiziksel bir köleliği değil, bireyin içsel sınırlarını, korkularını, bağımlılıklarını ve ruhsal darlıklarını simgeler. Pesah, bu içsel dar alanlardan çıkış çağrısıdır. Her bireyin hayatında kendi "Mısır"ı vardır ve bayramın mesajı, bu kişisel köleliklerden kurtulmanın mümkün olduğudur. Mayasız ekmek (matza), hem yoksulluk ekmeği hem de arınmış bir benliğin sembolüdür. Kibir ve ego mayası olmadan, sade ve temiz bir kalple yaşamanın önemini hatırlatır. Bu sadeleşme, Tanrı’ya yakınlaşmanın bir yoludur. Seder gecesi okunan Hagada, geçmişi hatırlarken geleceğe dair umutları da dile getirir. Her bir ritüel, sadece...

Baba Sali, Rabbi Yisrael Abuhatzera’nın (Alavhaşalom) Hikâyeleri ( Aşağıda çevirisi yapılan yazı, "dafyomireview.com" adlı internet sitesinden alınmıştır.)  https://dafyomireview.com/hidden_tzadikim.php?d=16 Rav Avraham Mugrabi'nin “Maase Nissim” kitabının ikinci cildinden alıntılar (izinle).  Baba Sali (“duacı babamız”), son zamanların en büyük kabalistlerinden biriydi. Olağanüstü sezgisel ve doğaüstü güçlere sahipti. Onun hakkında şöyle denilirdi: “Doğanın anahtarları onun elindeydi.” Aşağıda, onun dualarıyla gerçekleşen binlerce mucizeden yalnızca birkaçı olan bazı görgü tanığı anlatımları yer almaktadır. 1.Şimdi Eve Git Bu hikâye, bugün Yeruşalayim (Kudüs) yakınlarındaki Maaleh Adumim’de yaşayan Yitzchak Tzarfati adında bir Yahudi tarafından anlatılmıştır. Hikâye, Be'er Sheva’da yaşadığı ve İsrail ordusunda, Zırhlı Birlikler'de önemli bir görevde bulunduğu dönemde geçiyor. O zamanlar Baba Sali’yi sık sık ziyaret ederdi. Bir gün gündüz vakti Baba Sali’yi ziyare...

Yahudilik, diğer pek çok dinden ayrılan özgün bir özelliğe sahiptir: Ulusal Vahiy. Bu kavram, Tanrı’nın vahiy yoluyla insanlara seslenmesinin, yalnızca bir bireye ya da küçük bir gruba değil, bütün bir ulusa yönelik olarak gerçekleştiğini ifade eder. Yahudi geleneğinde bu olay, Sinay Dağı’nda İsraeloğulları’na On Emir’in verilmesiyle doruğa ulaşır. Bu, Yahudiliğin ilahi kökenine dair hem tarihsel hem de teolojik bir iddia sunar ve aynı zamanda akılcı bir yaklaşımı da bünyesinde barındırır. Şimdi bu konuyu daha derinlemesine inceleyelim. Ulusal Vahiy, Yahudiliğin temel bir ayrım noktasıdır çünkü vahyin bireysel bir deneyim olmaktan çıkıp kolektif (topluca) bir tanıklığa dönüşmesi, onun güvenilirliğini ve evrenselliğini artırma amacı taşır. Örneğin, Hristiyanlıkta ve İslam’da vahiy genellikle peygamberler gibi seçilmiş bireyler aracılığıyla gelir ve bu bireylerin tanıklıklarına inanmak, inancın bir parçasıdır. Yahudilikte ise Sinay Dağı’ndaki vahiy, bir ulusun tamamının -kadın, erkek, ço...

Yahudilik, diğer dinlerin aksine, gelecek yaşamda bir pay sahibi olmak, gelecek yaşamda kurtulmak için, Yahudi olmayanları Yahudi olmaya zorlamaz. Yahudi olmayan birinin, gelecek yaşamda bir pay sahibi olmak istiyorsa, Tanrı’nın Tevrat’ta tüm uluslara verdiği 7 Evrensel Yasa’yı yerine getirmesi şarttır. Yahudiliğe göre tüm uluslar, bu 7 Evrensel İlahi Kanun’lara riayet etmekle mükelleftir. Bu emirlerin ilk altısı Adem’e verilmiş ve Adem’den tufan nesline kadar yaşamış nesiller, bu ilk 6 emirden sorumlu tutulmuşlardır. Tufan’dan sonra Tanrı, Peygamber Nuh’a dünyaya bir daha tufan benzeri bir felaketi getirmeyeceğine dair söz vererek, dünya döndükçe üzerindeki canlı yaşamının devamı hususunda teminat vermiş, Nuh, ailesi, gemiden çıkan tüm canlı varlıklar ve Nuh’un çocuklarının soyundan türeyecek tüm insanlarla ebedi bir antlaşma yapmıştır. Bu antlaşmaya göre Tanrı, ilk insan Adem’e verdiği 6 emire, bir yedincisini daha ekleyerek, 7 Ben Noah Yasası olarak son halini almıştır (İbranice Şev...